Af en toe wat sportief en gezond nieuws van de familie Schoon.....

Welkom

Kiekeboe

Jaja, ik ben er nog! 'T is dan wel een maand geleden dat hier iets geschreven werd, maar ja, soms is er gewoon GEEN ZIN om iets te melden. Geen tijd om iets te melden. Maaaaaaar, er werd wel degelijk gesport, gewerkt en vooral leuke dingen gedaan, bij leuke dingen geweest, lekker gegeten, enz. enz. In random order....

Na de Be More Tour was er tijd nodig om die prachtige dagen een mooi plekje te geven. Zo wist ik 's nachts niet waar ik was, kreeg Fabia niet in z'n achteruit en deed ik weer 'gewoon' m'n ding. Een week later, tweede paasdag, gingen Erik en ik op de fiets kijken in Utrecht bij de marathon. Zo leuk om dan alweer bekenden van de BMUT te zien. De zondag daarop, de marathon van Rotterdam! Geweldig, wat een dag!

De HarTlopers! Kanjers die geld ingezameld hebben voor de hartstichting. Een machtig mooi bedrag van €4712,-!!

De weblog/twitter/facebooklopers. Wat een berg bekenden weer. Zo leuk om ze te zien. Ik mocht de fiets van Ingrid lenen om John te begeleiden. Helemaal goed. Eric, Yvonne en Erik deden hun eigen estafette. Eric de eerste helft en Yvonne en Erik de tweede helft. Het parcours was dusdanig dat ik zo goed als helemaal mee kon fietsen vanaf 10km. Soms moest er wat gekluund worden, maar dat was wel zo leuk. Elke 5km kreeg John een flesje H3O Pro of shake. Bij de eerste 5 was het nog vreselijk druk, dus ik fietste ergens 'binnendoor' naar 10km. Onderweg nog Dries gezien en floot ik diverse oren doof.....Eric kwam voorbij en even later John, Gerard en Maurice. Vanaf een km of 22 ging John versnellen! De pacersgroep van 4 uur werd ingehaald en ik moest goed opletten waar hij precies liep. Bij de 25 kon ik nog net een flesje kwijt en moest toen even via via door de bosjes naar km31. John had het tempo omhoog gegooid en het zag er zo goed uit! Strak, geconcentreerd, gefocust, maar ook ruimte voor alles om zich heen. Er werd zelfs nog met collega's gezoend, daar moest ik even ingrijpen. Er werd tenslotte gelopen zeg..... Hup, doorgaan! Het Kralingsebos werd een heel ander plaatje dan het jaar ervoor voor John. Zo gaaf om te zien! Halverwege het Kralingse bos kwam Gert erbij op de fiets en konden we John goed in de smiezen houden. Het ging formidabel! Opeens zag ik daar 2 rode shirts met 2 rode broekjes, Yvonne en Erik! John haalde ze in en m'n fluitje maakte overuren. De finish was in zicht en een waanzinnig PR werd er gelopen! Niet alleen door John, maar ook Jacqueline, Richard en zoveel anderen liepen een flink PR. Enorm gefeliciteerd allemaal.

De vrijdag na Rotterdam ging ik naar Amerongen om een 'groot medisch onderzoek' te laten doen. Bij de inschrijving van Berlijn werd er namelijk gevraagd wanneer mijn laaste keuring was geweest. Tja, ik loop al jaren te zeggen dat ik dat een keer ga doen, maar tot nu toe was dat dus nog steeds niet gebeurd. Tot nu toe dus. Vrijdag 16 maart was het zover. Ik was benieuwd wat er gedaan zou worden. Je voelt je goed, je sport lekker, maar je weet maar nooit of er iets aan de hand is, ergens binnenin je. Vantevoren moest ik diverse vragenformulieren invullen: hoe vaak sport je, hoe lang sport je al, ben je prestatiegericht en nog veel, veel meer. Sportarts Karin van der Ende teste mijn ogen, luisterde naar mijn hart, longen en buikslagader, ik mocht op de weegschaal en met z'n nare tang werd m'n vetpercentage gemeten. M'n lenigheid werd getest en m'n bloeddruk werd gemeten. Ook kwam eruit, bij het orthopedisch onderzoek, dat ik een beenlengteverschil heb! Vandaar dat mijn (rechter)schoenen zo snel slijten! Hakverhoging! In een ander kamertje werd een longfunctieonderzoek gedaan. Knijpding op je neus, paar keer in en uit ademen, dan heel diep inademen en in 1 keer zoveel mogelijk uitademen. Inhoud was 4090ml en blies ik 3360ml (=82,2%) in de eerste seconde uit. Ook mocht ik een fietstest doen om m'n maximale hartslag te bepalen. Een stuk of wat plakkers kreeg ik op me. Een hartfilmpje werd gemaakt, alles zag er goed uit. Toen mocht ik de fiets op.  Karin moest de weerstand bepalen en ik moest fietsen, steeds een stukje zwaarder. In het begin ging het makkelijk, maar even later voelde ik de weerstand wel! Ik vroeg of ik mocht staan, dat mocht en toen ging het nog wel even, maar niet lang meer. Bij een bpm173 en 240 watt (4,2 watt/kg) stopte Karin de weerstand. (Grappig detail....'s avonds liep ik een wedstrijdje met een gemiddelde van 173 en een max van 198.)

Conclusie is dat 'er geen (sport)medisch bezwaar is tegen intensieve sportbeoefening'. Een week later kreeg ik de resultaten van het bloedonderzoek en een geschreven rapport van wat er allemaal gedaan was met de bijbehorende resultaten Alles in orde! Ik kan met een gerust hart verder gaan trainen. En ik kan je vertellen dat dat goed gaat. Dezelfde vrijdagavond was de Bergrace by Night. Afgelopen November liepen Eric en ik de 9,6km en dat zouden we maar eens gaan herhalen. Lekker op tijd reden we naar Rhenen om daar de auto neer te zetten, startnummers te halen en vervolgens met de bus naar Wageningen te gaan om daar op een terrasje met een kopje kofie/thee mèt koekje de boel eens te verkennen. Want er is veel te zien in Wageningen. Bijvoorbeeld, hoe spelt je je startnummer op je shirt? We vermaakten ons prima. Vanaf het terras maakten we de start van de 7,6km mee plus de warming-up van de 9,6. Daar deden we niet aan mee. Tijd voor nog een kopje koffie/thee mèt koekje. Daarna was het dan wel tijd om om te kleden, nog een pitstop te maken....rijen vol bij het toilet, dus eerst maar de tas afgeven. Even later was de rij bij de toiletten weg, maar kwamen we buiten toen alle dames al in het startvak stonden! Oeps, snel onder het lintje door. Er werd al afgeteld. Grote hilariteit! Ik rukte m'n katoenen shirtje nog over over m'n hoofd, Eric trok het van me af, 3,2,1 en daar gingen we. Ik lag in een deuk! De supersnelle dames gingen er al snel vandoor. Het was deze keer erg donker, èrg donker. Er was een piepklein stukje maan, niet echt 'verlichtend'..... Ik liep nog even met een dame uit Harderwijk, maar die had niet zoveel te vertellen, dus ging ik verder. De dame daarna zei ook niets. In de verte zag ik de motor met de snelle dames het erf van de boer opgaan. Even later liep ik daar zelf ook en kreeg ik zomaar een motor achter me! Dat was fijn! Hij verlichtte het hele stuk van het erf van de boer en ik kan je vertellen dat dat niet vlak is. Met het licht van de motor kon ik precies zien waar ik moest lopen om de kapotte tegels te vermijden. Toen de motor wegging heb ik mijn duim even opgestoken om te bedanken. Hierna staken we al snel de provinciale weg over en kwam er een bordje met '6km'. Ondanks dat het zo donker was, liep ik heerlijk! De snelle mannen, die 10 minuten later waren gestart, kwamen ook voorbij. Albert zag ik in het donker, maar Chiel niet, en toch kwam hij ergens voorbij. Maar nog steeds was het zo donker, zo zwart als de nacht, hoe letterlijk! Een smal fietspaadje, bochtje hier en daar en toen de weg die naar de vreselijke klim gaat. 1 kilometer omhoog in het donker met tig waxinelichtjes. Wat een werk om die allemaal klaar te zetten! Je zou denken dat je na een paar keer omhoog te zijn geweest wel weet hoe het precies gaat, maar in mijn geval is dat niet zo. In de verte hoor je de speaker, maar geen idee hoe ver je dan nog moet. Maar dan....dan is er een lichtje en ruik je letterlijk de dierentuin. Boven! En potsieknoppie, zie ik daar een dame lopen! Kan ik die nog voorbij? Helaas lukt dat niet, maar liep ik wel sneller dan in November. Jippie en met die voorbereiding..... Boven wachtte ik even op Eric, die net als ik, superlekker gelopen had. Verderop in de tent zagen we Albert, Chiel en Rutger. De vrouw van Chiel zei dat ik waarschijnlijk een prijs had. Helemaal hylarisch! In het jungle restaurant deden we een droog shirt aan en dronk ik een shake. Eric ging vragen hoe laat de prijsuitreiking zou zijn. 1.15! Nou, dat gingen we niet doen. We gingen naar huis, het was al laat zat. Om 1.15 lag ik gedoucht en wel in mijn mandje. Maar toch was ik stiekempjes wel nieuwsgierig naar die uitslagen, dus toen ik 's ochtends wakker werd, ben ik wel even gan kijken of er iets op stond. Tot mijn grote verbazing was ik 5e overall en 1e in mijn categorie! 45+. Check het hier. En dat is nog niet alles! Met deze eervolle vermelding heb ik mijn eerste prijzengeld gewonnen! €30,-!! Wat een giller, maar wel een ontzettende leuke giller! De dinsdag erop zijn mama en ik gaan lunchen bij Mammoni in Utrecht om het te vieren!

Ondertussen zijn we in het Doornse gat aan het trainen, met de bijbehorende klimmetjes, zijn de groepslessen nog steeds net zo leuk als anders en ben ik mijn basis aan het verbreden. De lange duurlopen staan alvast in de agenda. Zo liep ik op goede vrijdag 25km en de zaterdag voor Rotterdam liep ik vanuit het sportcentrum in Amerongen, waar Erik wat nodig had, door het bos naar huis. Dat was een heel fijn stuk. Geen mens die ik tegenkwam en met dank aan Ans die me had verteld hoe ik het beste kon lopen. In Leersum aangekomen nam ik dezelfde weg die we op zondag nemen, ook weer met een, voor mij, flinke klim. Met 26km in de benen kwam ik zeer voldaan thuis. Tempo lekker en een hartslag die lager ligt dan ooit tevoren. Afgelopen zondag gingen Yvonne, Erik en ik weer voor een lekker rondje. Ik had al vantevoren bedacht dat ik er weer 25 zou lopen. Na de paar warme dagen had het flink geregend in het bos en was het zeer prettig om te lopen. Na 10km begon het te regenen en dat hield niet meer op. Wat een zuurstof in de lucht! Toen ik na 16km afscheid nam van Yvonne en Erik ging het laatste stuk door de regen geweldig. Het tempo verbaasde me, driedubbelendwars genieten heet dat. Door en door nat kwam ik thuis. Heerlijk gelopen! Tijd om flink te brunchen!

's Avonds maakte ik asperges met aardappels en zalm! Om je vingers bij af te likken! Zaterdag gaan we dat maar eens dunnetjes over doen. Zondag ga ik naar Wijk bij Duurstede om mee te doen aan een spinning marathon. 4 uurtjes spinnen voor een heel mooi goed doel, namelijk Pink Ribbon. Als klap op de vuurpijl komt ook nog het gehele peloton fietsers voorbij van de Giro D'Italia die door de Utrechtse Heuvelrug rijdt. Er is nog ruimte voor meer fietsers, dus als je zin hebt...doe lekker mee!

Ciao amicos!!

Be More Ultra Tour: ONVERGETELIJK!!

Dag 0, dinsdag tussen de middag, telefoon, Léonie, "Peet, wil jij in de goederenbus rijden", "ehm...slik, ik heb nog nooit in een bus gereden", L:"ik ook niet en ik durf niet", P: "ehm...okee". Om 17.30 komt er een prachtige nieuwe BMW voorrijden met Léonie erin, daarachter een grote oude bus, met de nadruk op groot. Oeps, ga ik daar in rijden? Ja dus. Koen legt uit waar de achteruit zit, Erik zegt dat ik moet letten op een lange remweg en de bochten ruim moet nemen. Okee. Na het eten even een rondje om het blok heen. Dat gaat wel. Van 19.00 tot 20.30 geef ik les 6 van de WLC aan mijn dames. In de tussentijd gaan alle spullen die al klaar lagen in Fabia achterin de bus. Veel en veel meer ruimte. Om 20.45 rij ik naar Gert in Soest om samen naar IJsselmuiden te rijden naar Kees waar het spectakel gaat beginnen. De bus rijdt lomp, er zit een grote barst in de voorruit en de deuren moet je flink 'rammen' anders gaan ze niet dicht, maar we komen er en stiekem ben ik trots dat ik in dat grote ding rij. Even slikken bij het gedagzeggen. Bij Kees is het gehele team al aanwezig en de sfeer is prima. De huiskamer is volledig overgenomen door mensen, tassen, slaapzakken, matjes en de nodige electronica. Rond middernacht liggen alle matjes met slaapzakken op de grond en gaan we slapen......Het wordt een korte nacht, spanning, een andere omgeving om te slapen, op een matje wat ik echt niet gewend ben en gesnurk.

Dag 1 Woensdag, vandaag gaan we van start! 9 leden van het Be More Ultra Team plus 5 gezinsleden moeten ontbijten en alles klaarmaken voor het begin van de eerste etappe. Annemarie, Tiny, Ingrid en ik zijn verantwoordelijk voor de drankposten. Er moet sportdrank en shakes klaargemaakt worden. Gesponsord door Herbalife. Ook wordt de tent opgezet om te kijken hoe dat precies gaat zodat we straks niet voor verassingen komen te staan. Gert en Ingrid maken hun fiets klaar. Maurice komt ook binnen om de hele dag foto's te maken ook vanaf de fiets. Iedereen gaat z'n gangetje en je ziet snel dat het een geoliede machine is. Geweldig. Het dreamteam, Léonie, Pieter en Martine, maar ook Richard , maken zich klaar in roze rokjes. Wat heb je er voor over om 2 vrouwen en 2 mannen in roze rokjes te zien lopen? Veel dus.....€700,- allemaal voor een goed doel.

Hylarische taferelen! De camera bleef maar klikken en wij bleven maar lachen. Heel veel foto's zijn te zien in het Be More Foto Album. 10.30, na een mooi en emotioneel welkomstpraatje van Kees is het tijd voor de allereerste etappe. Een parcours van 50km, uitgezet door Kees, in de omgeving van IJsselmuiden, Kampen, Hattum, Zalk, langs de IJssel. Veel fietsbegeleiders: Ingrid, Gert, Annemarie, Monique, maar ook veel lopers. Marjolein, John die ook de volle 5 dagen mee gaat lopen, Ritchie, supergozer en zoveel andere mooie mensen.

Alles in de bus, Léonie, Annemarie en ik. In een prachtige paarse outfit; shirt, vest èn jasje, gesponsord door Nike Europe. Op naar de eerste drankpost, 15km. Tent wordt opgezet, bekertjes H3O Pro ingeschonken, water, proteïnereepjes gesneden, stukjes maaltijdreep en dan wachten we op de lopers. Ingrid houdt ons via de telefoon op de hoogte op welk punt ze zijn.

Na wat gedronken te hebben, ergens in de bosjes (?) geplast te hebben, Jaco stapt deze etappe in en weg zijn ze, de dijk op. Wij pakken de boel weer in en rijden naar Hattem voor de volgende drankpost, 30km. Het is deze woensdag heerlijk weer, het zonnetje schijnt, zalig. Finish is bij Kees, 50km! wat een afstand.....en dan nog 4 dagen! Hand in hand wordt er gefinished, wat een mooi gezicht!

Sportdrank, shake, water èn een interview door de plaatselijke pers. Super jongens, de eerste 50 zit erop. Douchetijd, massagetijd. Gerlinde, dochter van Kees en zijn 'eigen' masseuse Carmen gaan aan het werk. Ook 's ochtends hadden zij de lopers al onder handen genomen. Alles wordt weer ingepakt, fietsen in de bus, tassen, dozen, matjes, slaapzakken, noem maar op. Op naar Heemskerk. We slapen vannacht bij Rinus. Marianne, de vrouw van Rinus, heeft een pastamaaltijd voor ons klaar staan en er wordt werkelijk aangevallen als wolven!

Ook hier is er een invasie in de woonkamer en worden we vreselijk verwend. Verse fruitsalade als toetje! Jammie. De matjes gaan op de grond, tanden gepoetst. Ik ben moe. Van Rinus krijgen we oordopjes die supergoed werken, ik slaap heerlijk.

Dag 2, donderdag 25 maart. De startboog moet gehaald worden bij Herbalife Utrecht en naar Nike Hilversum gebracht worden, breaklights worden op het strand gelegd om vanavond wat licht in het donker te geven aan de lopers, 5 liter shake moet gemaakt worden, boodschappen voor de pastasalade. Start is om 17.00, een avondetappe over het strand! Zwaar!

Gert gaat mee naar Utrecht en Hilversum. Na ruim 3 uur onderweg te zijn geweest, komen we weer in Heemskerk waar Marianne soep met broodjes heeft klaarstaan. Heerlijk. Ik maak een pastasalade voor straks ('s nachts) als we in de auto naar Driebergen gaan. Hierna weer tijd om de boel in te pakken en naar atletiekbaan DEM te rijden waar de start is van de tweede etappe. Shirts worden uitgedeeld aan de nieuwe lopers, foto van de sponsor gemaakt, Deen supermarkt die het eten heeft gesponsord, Rinus houdt een welkomstpraatje en om 17.00 gaat het startschot. Drankpost deze keer is bij Blinckers, waar Rinus zelfs nog consumptiebonnen voor ons heeft geregeld. Super. Tiny en ik zetten de tent op, Annemarie is telefonisch in gesprek met RTV Noord Holland die graag een interview willen komen doen. Gaaf! Na de eerste 15 stappen er nieuwe lopers in en gaan ze verder  met verlichting op. Het wordt donker en helaas valt er een vreselijke bui! De tent waait bijna weg, het hoost! Sander die straks weer instapt kijkt op zijn telefoon hoe lang de bui gaat duren.......gelukkig wordt het weer droog, maar de lopers zijn nat, drijfnat! En dan staan we in het donker, op het strand te wachten, zien we daar een lichtje, heel in de verte? De verslaggeefster van RTV Noord Holland is er ook...we kijken en turen en dan komt het telefoontje van Ingrid. Ze komen eraan. Het lichtje wat we zien, daar heel in de verte dat zijn ze! Wow, wat een moment. (één van de velen die zullen volgen) Het lichtje worden lichtjes, je ziet het 'dansen', en dan opeens komt het snel dichterbij. Ze zijn er! 30km! Zo super, ik moet even slikken.

Interview met de verslaggeefster. Drinken, eten en even later gaan ze weer op pad, op naar de atletiekbaan, finish nummer 2. Rond 23.00 komen ze allemaal aan. Geweldig mensen! Er wordt gedouched, lekker warm na zo'n zware etappe. We pakken de boel wederom in en rijden midden in de nacht naar Driebergen waar we om 0.45 aankomen. Bedden staan klaar, alleen slaapzakken zijn nodig, we crashen.

Dag 3, vrijdag 26 maart. Een korte nacht, wel in m'n eigen bedje, lekker! Douchen in onze badkamer, lekker! Ontbijt klaarzetten voor iedereen, thee, koffie, sportdrank maken, shake maken en om 7.15 komen Ellen en Maaike met hun massagetafels om de lopers te masseren.  Super van deze dames dat ze zo vroeg bij ons willen komen om geheel belangeloos te willen masseren. Duizendmaal dank!

8.30; tijd om te vertrekken naar Apeldoorn waar de derde etappe is. Uitgezet door Erik van de Hardloop4daagse. Een heel mooi parcours. We verzamelen bij het sportpark Orderbos waar ook de hardloop4daagse gehouden wordt. Ook hier weer lopers die voor de eerste keer 50km lopen. Ondertussen hebben Léonie, Martine, Pieter, Richard, John en Ritchie er al 100km opzitten. Onvoorstelbaar, diep, diep respect. 10.30; na een welkomstpraatje van Erik, hardloop4daaagse, en ondergetekende, fluit ik op mijn fluitje en gaan de lopers van start. Annemarie, Tiny en ik gaan op zoek naar het 15km punt wat ergens in het bos schijnt te zijn. We kunnen het niet vinden en het wordt het 17km punt. Ondertussen haal ik Andrea op bij het sportpark die door de file, waar wij zo aan voorbij reden(!), de volgende etappe meeloopt. Bij de drankpost op 30 km worden we verrast door de vader van Pieter die met een collega èn de Friese vlag Pieter komen aanmoedigen. Ook de ouders van Raoul zijn er om hun zoon aan te moedigen die zijn eerste 50km loopt. Mooi, mooi, mooi! Vandaag is Maurice er ook weer op de fiets en zien we hem in de verte aankomen. We fluiten, schreeuwen en daar komen de lopers aan. Weer zo'n prachtig gezicht! De opbouw en het opruimen van de posten gaan super. Annemarie, Tiny en ik zijn een opelkaar ingespeeld team, super!

Heel fijn om zo samen te werken. Terug bij het sportpark regelen Annemarie en ik heet water voor thee en bouillon en wachten we daarna op het telefoontje van Ingrid. Na iets meer dan 50km zien we ze door het bos weer aankomen. Zo, 150km in de pocket! Ik geef het je te doen. De H3O Pro en de shakes gaan er weer in als zoete koek, nootjes, reepjes, thee en bouillon èn we krijgen van Erik een mooie Herbagroene handoek van de Hardloop4daagse! Da's leuk. Je kunt je inschrijven voor de Hardloop4daagse, 60km of 100km in 4 dagen of een losse etappe. Zeker aan te raden! 21 tot en met 24 mei 2010. Hou het vrij in je agenda en kom lopen in Apeldoorn. De hardloop4daagse sponsort ook het goede doel van de Be More Ultra Tour; Be More . Super. Dank je wel Erik en Jeroen voor deze prachtige etappe, het was de mooiste heb ik me laten vertellen.

Na een douche ruimen we de boel weer op, alles in de bus en gaan we naar Uden waar we logeren bij Tiny en Sjan. Als we daar aankomen heeft Sjan een gigantische berg pannenkoeken gebakken waar we weer op aanvallen. Alles gaat op, maar Sjan heeft nog een beetje beslag waar ze nog meer van bakt voor de lopers de volgende dag. Het was een lange dag, na een korte nacht, ik ben moe en val in slaap terwijl Ingrid nog aan het masseren is. Zelfs Richard laat zich onder handen nemen!

Dag 4, zaterdag 27 maart. Een etappe in Uden, uitgezet door Tiny. Veel lopers zijn er, ook weer lopers die hun ultra debuut gaan maken. Het is en blijft een geweldig iets om elke dag mee te maken. Lopers die een vorige etappe hebben meegelopen, die je dus weer ziet. Ik vind het heel speciaal. Ook hier zijn bekenden, Ruud en Jeroen, de zonen van Tin en Sjan, Jacomijn, Ines, Harrie, Bouwe, Elian, Hans, Rik, Jacqueline èn de jarige Maurice die de hele dag met mij mee rijdt in de bus en die hebben we versierd met slingers.

Drankpost 1, we zien de lopers al in de verte aankomen. Pannenkoeken, AWC gemaakt door Kitty, winegums, noten, reepjes, H3O Pro, water, thee, bouillon, het lijkt wel een kinderfeestje! Op dit punt, als er 165km gelopen is, neemt Pieter het besluit om te stoppen. Hij heeft last van zijn scheenbeen. Pieter, je bent een waanzinnige kanjer! 165km, geweldig.

Een emotioneel moment, ik voel de tranen opkomen. Ze zijn zo'n goed team samen, hebben al zoveel meegemaakt in die 3 dagen. Toch moet er verder gelopen worden, ik tel af en fluit maar weer op de fluit, op naar het volgende punt. In het bos waar het hard waait. Koen loopt op het water en Maurice heeft een momentje voor zichzelf. Er komen op dit punt weer lopers bij en met een verrekijker kijken we of we ze zien aankomen. Heel in de verte.....fluiten, schreeuwen, oei, zo gaaf! Helaas moet Ritchie hier afhaken, hij heeft dezelfde problemen als Pieter. Jammer, maar ook Ritchie is een absolute held. 180km!!! Wat een eind. Vetgoed gedaan Ritchie!! Ik ben trots op je. Terug bij de mooie atletiekbaan in Uden. Pieter en Ritchie houden het finishlint vast, de lopers lopen nog een rondje over de baan en finishen hand in hand. Wow, wat een emotioneel moment, tranen!!!

Tiny die zijn eerste 50 km gelopen heeft, Ruud, zijn zoon ook, Hans ook met een ultra debuut, Rik voor de eerste keer 50km. Jongens, wat zijn jullie bikkels! Bij de Keien is het goed douchen. We drinken nog wat na afloop en gaan dan op weg naar onze laatste slaapplaats; Alphen aan de Rijn, hometown van Ronald en Miranda. Ook hier wordt het huis overgenomen en nog wel op de verjaardag van Michelle die 10jaar is geworden. Miranda heeft grote pannen vol met bami en nasi staan. Jammie, we genieten er met volle teugen van. Het bakje met paaseitjes wordt ook vakkundig weggewerkt na handige tips van Koen. Eerst een rode, dan een blauwe en dan een rode èn een blauwe...... De laatste nacht, de klok gaat een uur vooruit, ik zet mijn horloge vast vooruit en leg m'n matje klaar.

Dag 5, zondag 28 maart. Ik word wakker van licht en zie Gert zitten. 'Het is 6.45' zegt hij. Help, we moeten eruit! Ik sta op en zie de klok van de oven op 5.45 staan. Hoe laat is het nu? Al met al zijn we dus een uur te vroeg wakker! Nou ja, even rustig aan doen met flink wat thee/koffie. Net als bij de anderen, kan ik douchen, wat heerlijk is. Dan ontbijt maken, H3O Pro en shakes. Bijelkaar hebben we 100 liter H3O Pro gemaakt en 55 liter shake! Hoeveel km ik gereden heb met de bus....ik heb geen flauw benul, reken zelf maar uit. Driebergen-Soest-IJsselmuiden-drankposten-Heemskerk-Utrecht-Hilversum-Heemskerk-Beverwijk-drankposten-Beverwijk-Driebergen-Apeldoorn-drankposten-Uden-drankposten-Alphen aan de Rijn-drankposten-Hilversum-Utrecht. Voor de allerlaatste keer gaat alles in de bus en rijden we naar de atletiekbaan van AAV36  in Alphen. Trendy kantine! Masseuse Sandra gaat de lopers masseren. Martine heeft gaten in haar Nikes gesneden om minder last te hebben van haar voeten, lees ontstoken teen. John en Ans komen binnen met Jeffrey. Alphen is niet alleen de hometown van Ronald, maar ook van John Bouwens die al 4 dagen de 50km heeft meegelopen. Wat een beer van een vent, sterk, rustig, op zichzelf. Aad loopt mee, Marcel is er weer en Goof die het vrijdag door de file niet kon halen. Ook Roparunmaatje van Ronald, Rafael.

Vandaag zijn ook de schattige roze rokjes aan.....Pieter fietst mee, maar ook Karin, een fotografe die de meest prachtige foto's heeft gemaakt die binnenkort te zien zijn. Foto's van de laatste dag: hier. Om 10.30 gaat de groep, na het welkomstpraatje van Ronald en onder politiebegeleiding, op weg naar Hilversum. Wij nemen alles mee, want we komen hier niet terug. Alle tassen van de lopers moeten naar Hilversum. Ans rijdt met mij mee naar de eerste post. Wat een wind! Gelukkig hebben de lopers de wind in de rug! De tent is niet op te zetten, zo hard waait het. Michiel stapt uit en John en Jeffrey stappen in. De fluit gaat en daar gaan ze weer. Tweede drankpost; carpoolplaats in Vinkeveen. Grote bouwput daar. Carpoolplaats is voor auto's niet hoger dan 1.90, de bus is hoger....ik stuur naar rechts de berm in en kom vast te zitten in de blub! Waaaah! Achteruit, vooruit, de wielen slippen. Tiny graaft de blub weg, maar het lukt me niet. Dan....hulp! 2 beren van mannen met flinke bierbuik èn groot AJAX embleem....'laat mij maar even wijffie', 'oh dolgraag' . Broem, broem en hij rijdt de bus eruit! Wat een held! Ik bedank ze hartelijk. 'Okee meissie'.... Ik laat de bus op de weg staan, met een uurtje zijn we weer weg.  Dan komen er lopers aan die de laatse etappe mee gaan lopen, Marjolein, die deze week bijelkaar 100km gelopen heeft, super. Falco met Piet, Johan en Kees. Marco komt op de fiets en rijdt met de lopers mee naar Hilversum. De tent staat in het fietsenhok, Annemarie heeft ergens heet water geregeld voor thee en bouillon. Jacq en Hans komen ook kijken. Geweldig. Jeroen en Sjan zijn er ook bij. Jeroen gaat op de berg zand staan en roept dat de lopers komen. Daar gaat 'ie weer: fluiten, schreeuwen, waaaah, 230km zit erop! Met een grote groep gaan ze de laatste 20 km in. Het is bijna gebeurd. Wij rijden naar Nke Hilversum, waar een hele berg aan vrijwilligers staat te wachten. De Herbalifeboog staat al. Super gedaan heren!

Kijk eens hoe mooi dat staat. Alles, maar dan ook alles moet uit de bus. Een gigawerk, maar met de hulp van al die vrijwilligers is de bus dan ook daadwerkelijk leeg. 4 Herbalife collega's staan te wchten om te helpen met H3O Pro en shakes uitdelen e.d. Er is zoveel te doen, ondertussen belt Ingrid dat ze op 47km zitten. Nog 18 minuten. Toeschouwers komen binnen, ook Erik, mijn schat! Ik ontmoet de ouders van Koen en ook Wilma, het vriendinnetje van Léonie, waar het allemaal om gaat. Wilma van Be More. Zo'n mooi goed doel. Ronald van Nike staat op de atletiekbaan waar de lopers traks aankomen. We kunnen ze tussendoor nog zien zegt hij en ja, daar komen ze aan! Ik schiet weer vol, fluit zo hard als ik kan op de fluit, schreeuw en ren naar de weg. Nog een paar bochtjes en dan komen ze de baan op. Pieter loopt de laatste meters ook mee. Man, wat een emotie. We rennen naar de boog, zien ze met z'n allen hand in hand finishen. Ik moet zo huilen. Wat zijn dit toch een fantastisch stel geweldige mensen. Léonie, Martine, Richard en John. 250km in 5 dagen. Diepe, diepe buiging. You are the very best! Iedereen omhelst elkaar, lachen, huilen, klappen, camera's klikken, dit was het. Wat een emotie. Lieve, geweldige, super lopers, jullie allemaal, of je nu een etappe hebt meegelopen of de hele 50 of nog meer, jullie zijn zo supergoed, sterk en mooi, wat hebben jullie het machtig mooi gedaan. Iedereen van harte gefeliciteerd! Een hele dikke kus. Douchen! Het is nodig! We hebben nog een feest voor de boeg! Plus de onthulling van het bedrag wat we met z'n allen hebben opgehaald voor Wilma. Maar ook een optreden van de Groove Kings. Boven is het een gezellige drukte, veel bekenden, de Groove Kings zijn super, de laatste centjes worden opgehaald en dan is het tijd.......

€11.000,-!!! Een waar spectaculair bedrag waarvan heel veel kinderen scholing en onderdak kunnen krijgen. Geweldig.
Wat een week, zoveel emotie, zoveel moois, zoveel met elkaar gedaan en meegemaakt. Be More Team: Dank jullie wel dat ik dit heb mogen meemaken, dat ik hierbij heb mogen zijn. Het was onvergetelijk. Jullie zijn stuk voor stuk kanjers! Love you all.

Be More Ultra Tour

Het is zover, de Be More Ultra Tour gaat van start! Léonie, Martine en Pieter gaan vanaf morgen 5 dagen achter elkaar 50km hardlopen.

Kom aanmoedigen bij één van de etappes en kom op zondag naar het eindfeest, wat spectaculair gaat worden met diverse optredens èn de overhandiging van de cheque aan Wilma van Be More. Voor €20 mag je naar binnen bij Nike om hiervan getuige te zijn, je krijgt ook nog eens 2 consumptiebonnen èn je kunt eens rondneuzen op de indrukwekkende campus van Nike! Wat let je? Place to be: Zondag 28 maart, Nike European Headquaters, Colloseum 1, 1213 NL Hilversum van 15.15 tot 19.00

Dit mag je niet missen!

Tot ziens in Zwolle, Heemskerk, Apeldoorn, Uden of tussen Alphen aan de Rijn en Hilversum èn bij Nike.

3bergenloop, Be More èn molens

Het enerverende, gezellige, lekkere en looplustige weekend werd ook een enerverende werkweek waar ik op de maandag met een flinke duik indook, vandaar dat dit verslag nog later is dan 'normaal'. Vrijdag ging de oven aan, werden er soepballetjes gedraaid, broccoliroosjes gekookt en gepureerd en kwamen er zomaar hartige taarten uit de oven......

Zaterdag de 13e om 10.30 startte de 3bergenloop . Ook dit jaar zouden Erik en ik de halve marathon lopen en ook dit jaar waren er weer tal van bekenden. Maurice, Hans V., Leo en Marcel, John, Monique, Gert, John (een andere), Kees, Aad, Jan Willem (heel even), maar ook loopmaatjes van de loopgroep, Eric, Grijze Harrie, André die één van de vele vrijwilliger was, Jaap, Gert v. Z. Marjon en Francien (x2) en Gerti. Net voor de start begon het te regenen, maar dat hield ook weer op. Ik had Garmin te laat aangezet en toen het startschot ging, had ik nog geen verbinding. Toen dat eindelijk gebeurd was, waren er al ruim 10 minuten voorbij. Ook was ik vergeten om de 'auto lap' aan te zetten, maar liep John met me mee, die wèl een kmstand en tijd kon doorgeven. We gingen eerst richting het koepeltje met zijn fijne klim.......daarna dezelfde weg terug en dan de Maarnse berg op. Het ging lekker en te hard volgens John. Nou ja, we zien wel waar het schip strandt, zolang het goed gaat, moet je het er maar van nemen. Bij het maisveld kwamen de 10 km lopers vanaf de andere kant. Daar zag ik Eric met een collega aankomen. Verderop bij het maisveld gingen John en ik Hans voorbij! Nog nooit gebeurd, ik kan me nog een halve herinneren dat hij me moest duwen tegen de wind in in Midden-Delfland. Bij de camping mochten de 10km lopers linksaf en wij mochten nog een extra lusje maken rechtsom. Nog 3 km te gaan. Na wat bochtjes kwam Grijze Harrie ons tegemoet en stonden Ann en Teunie en Lou bij de finish. Tijd? 1.45.16. Afstand...te kort, zo'n 900 meter. Maar ja, wat is nu belangrijker, lekker lopen of een exacte 21,097? Lekker lopen dus! Tel er nog 5 minuten bij op en dan nog ben ik extatisch! Erik kwam met een 1.58 binnen. Prachtige tijd!

Schreeuwend naar André.....

Met een hele groep gingen we richting huize Schoon, waar er gedoucht werd en lekker gegeten...vooral de Haagse Kakkerd van Leo. Jammie! 's Avonds was er hier een bijeenkomst voor de Be More Ultra Tour. Léonie, Martine, Pieter, Gert, Tiny en Sjan, Rinus, Ingrid, Ronald, Kees, Annemarie, Maurice, aldus het gehele team waarmee we volgende week mee van start gaan voor een geweldig goed doel: Be More. Alle details werden doorgenomen, wie waar voor zou zorgen, de laatste puntjes werden op de respectievelijke I gezet. Ook werd er gezongen voor de (volgende dag) jarige Léonie die lekkere appeltaart had meegenomen en een heerlijke prosecco. Het gaat een absoluut festijn worden vanaf komende woensdag. Dus.....heb je je nog niet ingeschreven, doe dat dan nu. Het kan nog tot en met zondag. Loop een etappe mee in Zwolle, Heemskerk, Apeldoorn, Uden of een etappe van Alphen naar Hilversum. Je steunt daarmee een machtig mooi goed doel èn je kunt zondag naar het feest komen. Schrijf je hier in.

Zondag was het alweer vroeg dag. Om 8.00 stond ik al bij John op de stoep. Richard had een weblogloop georganiseerd. Na een gastvrij ontvangst door Lydia en Richard gingen we met Jacqueline, Ton, Jeroen, Pim, Richard v.d.K., Maurice, Peter, Claudia en haar Arnold die ons op de fiets begeleide, op stap voor een duurloop rondom Alblasserdam.

De eerste 5km gingen waardeloos, hoe ging ik dit 25km volhouden? Gelukkig ging het, na een drankstop, stukken beter. Richard vertelde voluit van gemalen tot witte reigers, van molens tot eendenbassins. Om maar in de 'veer' termen te blijven, het was onwijs gezellig. Beetje kletsen, beetje om je heen kijken, beetje lopen.

In Streefkerk mochten de buikspieren nog even flink aan het werk, foto's daarvan zijn te bewonderen bij Pim. Overige linkjes bij Richard. De paden op, de lanen in, de wind trok flink aan en met ruim 26km kwamen we terug in Alblasserdam. Richard had een lunch laten sponsoren door de Hema, waar wij van genoten. Deze weblogloop stond in het teken van de stichting Doe een Wens waar Richard zich al jaren voor inzet. Al met al werd er dit weekend van 47 km. Met gekleurde veren kan dit weekend in de agenda, want zondag werd er met een hartslag gelopen die ondanks het geklets en de wind erg laag was voor mijn doen. (148) Waar is de indianentooi?

Weer thuis aangekomen ergens in de middag, liet ik het bad vollopen, deed Erik de open haard aan en zakte ik, na het uitgebreid badderen, op de bank. Wat een weekend. We aten de restjes hartige taart en soep èn pudding op en onder het genot van een glas wijn vielen de oogjes al vroeg dicht. 

Volgende en voorlopig laatste wedstrijd (denk ik) is zaterdag de 20e in St. Anthonis.

P.S. vergeet je niet in te schrijven voor een absoluut onvergetelijke etappe van de Be More Ultra Tour!!

Voor herhaling vatbaar part 2

Vorig jaar was er een onvergetelijke weblogloop. Met z'n allen liepen we 32 km in Uden onder leiding van Tiny. Het was geweldig en voor herhaling vatbaar. Toen Tiny melding maakte dat hij dit jaar weer zo'n training zou organiseren, was ik er natuurlijk als de kippen bij om me in te schrijven. Zondag de 28 was het zover. Samen met Gert die ik bij het station opgehaald had, reden we naar Uden. Qua weersverwachting was het stukken minder dan vorig jaar. Regen, regen, regen en nog meer regen. In het bos 's ochtends toen ik Spot uitliet was het al een baggerbende. Toch kwam er een klein zonnetje door toen we in de buurt van Uden kwamen. Bij Tiny zat de kamer al vol bloggers. Maurice, Jacqueline, Marco, Fred, maar ook een stel Kei-leuke  Keien. Harrie en Harrie, Els, Jacomijn, Elian, Theo, Ines en Maria. Met z'n 15en gingen we op pad om 26km te lopen door de bosrijke omgeving van Uden.

In rood HarTlopers tenue inclusief broekje wat over de lange tight ging. Voor de zekerheid toch nog een thermo eronder gedaan, wat erg prettig was om dat het toch wel erg nat was onderweg. De eerste km's vlogen voorbij. Tiny trakteerde ons meteen op een paar klimmetjes! Oef.

Sommige stukken herkende ik nog van vorig jaar. Super. Fred maakte onderweg vele foto's en Maurice liep ook van voor naar achter om wat plaatjes te schieten. Onderweg werd er gezellig gekletst. Wie liep waar, hoe lang loop jij al, waar train je voor, enz. enz. Rotterdam, Parijs en New York kwamen tevoorschijn, halve marathons binnen de 2 uur en 1.50, niet langer dan 21 km gelopen. Super om allemaal te horen. Tempo ging ook lekker, zo'n 10km per uur. Bij de keuze of je een flinke klim boven langs over onderlangs wilde doen, was de keuze makkelijk.....onderlangs natuurlijk! Lekker makkelijk, maar dat maakte wel uit in afstand en die moest wel goedgemaakt worden. Toen we binnen no time op de 15km zaten en er een warme thee pauze was, kon ik even het pad op en neer om wat meters bij te halen. Heerlijk die warme thee. Met dank aan Bjorn en Jeroen. Jeroen ging verder mee en Fred ging met Bjorn mee in de auto. Mooie afwisseling. In de tussentijd was het gaan regenen, soms wat motregen, maar ook wat harder. Niet dat we daar last van hadden, we liepen lekker te kletsen en te genieten. Rond de 20 had ik een klein dipje, maar na een flesje H3O Pro ging het weer stukken beter. Nog 6 te gaan. Er werd gezongen en door en door nat gingen we de laatste km's in. Met exact 26km met exact een gemiddelde van 10km uur kwamen we terug bij Tiny en Sjan. Alle natte schoenen en sokken gingen uit in de hal, wat droog spul ging aan en Sjan verwende ons met thee, koffie en zelfgebakken appeltaart van Tiny. Heerlijk!!

Daarna reden we in collone naar de douches van de Keien, waar we ons lekker warm konden wassen en drogen. Dat voelde goed. Daarna nog meer verwennerij. Soep. Door Sjan zelfgemaakte erwtensoep en courgettesoep met zelfgemaakt brood van Ines, bolusbrood van Jacq en roggebrood met katenspek. Zo! Diegenen die er niet bij waren, hebben wat gemist. Rond 17.30 gingen we terug richting huis. Het stormde flink, maar Faabje hield zich sterk. Alweer een super dag. Alweer voor herhaling vatbaar. Dank je wel Sjan en Tiny voor de gastvrijheid en de verwennerij.

Van dit soort prettige trainingen krijg je alleen maar meer energie, dus maandag werd er flink geknald bij de spinning, zumba en de spieren werden weer op maat gemaakt bij de balance. Dinsdag een duurloop met zonnebril op en handschoenen aan! Vanochtend een pittig uurtje callanetic. Eva liet ons hard werken en terecht. We komen niet om te kletsen maar om te trainen. Zo zijn we alweer op de helft van de week met alleen maar leuke vooruitzichten op sportgebied. De 3bergenloop, een door Richard georganiseerde weblogloop en dan....dan de Be More Ultra Tour , een gigantisch evenement waar je nog veel en veel meer over zult horen!